တစ္ခါတံုးက အေလးမျပဳလိုက္ရတဲ့ အာဇာနည္ေန႔

တစ္ခါတံုးက အေလးမျပဳလိုက္ရတဲ့ အာဇာနည္ေန႔
by Ko Ko Maung on Wednesday, July 20, 2011 at 10:17pm

မေန႔ကအာဇာနည္ေန႔မွာ အလုပ္လုပ္ေနရင္းကေနဘဲ ျမန္မာသတင္းေတြကို ေတာက္ေလွ်ာက္ဖြင့္ထားၿပီး ျမန္မာျပည္က အာဇာနည္ေန႔ကို ေငးၾကည့္ေနရတယ္။ ဒီႏွစ္အာဇာနည္ေန႔ကို ျမန္မာျပည္သူေတြပိုၿပီး သတိတယနဲ႔ သြားၿပီး အေလးျပဳတာေတြ႕ရေတာ့ ဝမ္းသာၿပီးမ်က္ရည္ဝဲမိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ရံုးကလဲ Facebook ကို Block လုပ္ထားေတာ့ ညေနအထိ ဘာမွမေရးျဖစ္ပါဘူး။ ညက်ေတာ့လဲ အလုပ္ရႈပ္ေနလို႔မေရးျဖစ္ဘူး။

ဒီေန႔ညေန အိမ္ျပန္ေရာက္မွ သတင္းေတြဆက္ဖတ္၊ အာဇာနည္ေန႔အမွတ္တရ သီခ်င္းေတြျပန္နားေထာင္ လုပ္ျဖစ္ပါေတာ့တယ္။ Weekly Eleven ရဲ႕ Web Site ကိုျပန္ဝင္ၾကည့္ေတာ့လဲ ျမန္မာျပည္ကလူငယ္ေတြ ပိုၿပီးစိတ္ဝင္စားတာေတြ႔ရေတာ့ ဝမ္းသာမိပါတယ္။ ၁၆ ရက္ေန႔ညကလဲ Gtalk ကေနတဆင့္ ျမန္မာျပည္မွာ ဒုတိယႏွစ္ ေဆးေက်ာင္းတက္ေနတဲ့ တူမေလးနဲ႔စကားေျပာေတာ့ သူက အာဇာနည္ေန႔သီခ်င္းေတြကို Download လုပ္လို႔ရရင္ ျမန္မာျပည္ျပန္လာတဲ့အခါယူလာေပးဖို႔ေျပာလို႔ ဝမ္းသာခဲ့ရတယ္။ ျပည္သူေတြကိုေမ့ေလ်ာ့ေအာင္ လုပ္ထားျခင္းခံရတဲ့ အာဇာနည္ေန႔ဟာ မေန႔က ရန္ကုန္ကျမင္ကြင္းနဲ႔တင္ ေတာ္ေတာ္ေက်နပ္ရပါတယ္။ အခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္လဲ တူမေလးအတြက္ Download လုပ္ထားတဲ့ သီခ်င္းေတြဖြင့္ရင္း စာေရးျဖစ္ပါတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ငယ္ငယ္က အာဇာနည္ေန႔ကိုလည္း သတိယမိပါတယ္။ ကြယ္လြန္သြားၿပီျဖစ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ့္အေဖက ႏုိင္ငံေရးသာလုပ္တတ္သူ၊ တိုင္းျပည္ခ်စ္သူဆိုေတာ့ အာဇာနည္ေန႔မေရာက္ခင္ တစ္လေလာက္ဆို စၿပီးျပင္ဆင္ၾကတယ္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ငယ္ငယ္ကအိမ္မွာ သံပတ္ေပးရတဲ့ ဓါတ္ျပားစက္နဲ႕ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရဲ႕ မိန္႔ခြန္းဓါတ္ျပားေတြရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ညီေလးရဲ႕တာဝန္က ဓါတ္စက္ထဲက ဗိုလ္ခ်ဳပ္မိန္႔ခြန္းေတြကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ၿမိဳ႕ေလးရဲ႕ ရပ္ကြက္ေနရာတိုင္းမွာဖြင့္ဖို႔ ကက္ဆက္ေခြေတြထဲကို ကူးထည့္ေပးရပါတယ္။ ဟိုတုန္းကစက္ေတြက ကူးရင္ အျမန္မရပါဘူး။ အဲဒီေတာ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မိန္႔ခြန္းေတြကို အေခါက္မေရတြက္ႏိုင္ေအာင္ အစအဆံုးနားေထာင္ရေတာ့တာပါပဲ။

ကၽြန္ေတာ့္အေဖမွာ ေနာက္ထပ္ေစ့ေစ့စပ္စပ္လုပ္တတ္တာတစ္ခုရွိေသးတယ္။ အဲဒါက အသံေကာင္းေကာင္း၊ ေလာ္စပီကာနဲ႔ေဆာ္ၾသေပးေနက် ဦးေအာင္ေမႊးကိုေခၚၿပီး သီခ်င္းေတြ Back Ground ထည့္ၿပီး သူ႔အသံနဲ႔ ျပည္သူေတြ ခ်ီတက္အေလးျပဳၾကဖို႔ေဆာ္ၾသတဲ့ အေခြလုပ္ၿပီး အသံသြင္း၊ အေခြေတြပြားေပးရပါတယ္။ ဇူလိုင္ ၁၈ ရက္ညက်ေတာ့ တစ္ၿမိဳ႕လံုးကရပ္ကြက္ေတြမွာ ေလာ္စပီကာေတြကို ဝါးလံုးေတြနဲ႔ေထာင္ၿပီး ည(၈)နာရီေလာက္ကေန (၁၀)နာရီ ေလာက္အထိ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကူးေပးခဲ့တဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မိန္႔ခြန္းေတြကို ဖြင့္ေပးၾကပါတယ္။ ဇူလိုင္ ၁၉ ရက္ နံနက္ေစာေစာမွ ေစာေစာက ေလာ္စပီကာေတြကေန ကၽြန္ေတာ္တို႔ဖန္တီးေပးထားတဲ့ အာဇာနည္ေန႔ကိုခ်ီတက္အေလးျပဳဖို႔ ျပည္သူလူထုကို ေဆာ္ၾသတဲ့အေခြကို ဖြင့္ေပးပါတယ္။

ရပ္ကြက္တိုင္းမွာ (၁၈)ရက္ေန႔ညနဲ႔ (၁၉)ရက္ေန႔မနက္ေစာေစာမွာ တစ္ညီတစ္ညာထဲၾကားရတာေပါ့။ လြမ္းစရာေကာင္းလိုက္တာ။ အဲဒီအလုပ္ေတြကို ကၽြန္ေတာ္(၆)တန္းေလာက္ကေန (၁၀)တန္းေအာင္တဲ့ ၁၉၈၆ အထိ ႏွစ္စဥ္လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခု သတိယစရာက ကၽြန္ေတာ္တို႔ညီအစ္ကိုက (၅)တန္းကထဲက ဘင္ခရာအဖြဲ႔ဝင္ေတြဆိုေတာ့ ႏွစ္တိုင္း အာဇာနည္ေန႔ဆုိ ကန္ေတာ္ႀကီးကန္နားက အာဇာနည္ေက်ာက္တိုင္မွာ အာဇာနည္ေန႔အေလးျပဳဖို႔ ေရာက္လာတဲ့သူေတြကို ႏိုင္ငံေတာ္သီခ်င္း၊ က်ဆံုးေလၿပီးေသာ အာဇာနည္ေခါင္းေဆာင္ေတြကို ဂုဏ္ျပဳအေလးျပဳခ်ိန္မွာ က်ဆံုးခရာမႈတ္ၿပီးအေလးျပဳရပါတယ္။
အဲဒါကိုလည္း ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္းလုပ္ခဲ့ရတာေပါ့။

မွတ္မွတ္ယယ ကၽြန္ေတာ္ (၉)တန္းႏွစ္မွာေတာ့ လူတကာအေလးျပဳခ်ိန္မွာ က်ဆံုးခရာမႈတ္ဖို႔ကို ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ အခု လဝကၿမိဳ႕နယ္မွဴးျဖစ္ေနသူ ကိုေက်ာ္ဇင္တို႔ႏွစ္ေယာက္တာဝန္က်ပါတယ္။ ခါတိုင္းႏွစ္ေတြဆို သူမ်ားနည္းတူ အဲဒီအခ်ိန္မွာအေလးျပဳေနက်ပါ။ အဲဒီႏွစ္ကေတာ့ ရင္ေကာ့ၿပီး ခရာမႈတ္ခဲ့ရေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္မ်က္ရည္ေတြက်ၿပီး အေလးမျပဳခဲ့ရပါဘူး။ အဲဒီေန႔မနက္မွာ ၿမိဳ႔မေဈးကေဈးသူေဈးသားေတြကလဲ အာဇာနည္မ်ားကိုရည္စူးၿပီး ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ားပင့္ဖိတ္လို႔ ဆြမ္းကပ္ၾကပါေသးတယ္။

အခုျပန္ေတြးတိုင္း၊ အာဇာနည္ေန႔တိုင္း သတိယတတ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ငယ္ငယ္က မြန္ျပည္နယ္၊ မုဒုံၿမိဳ႕ကေလးရဲ႕ လြန္ခဲ့တဲ့ (၂၅)ႏွစ္ေက်ာ္က အာဇာနည္ေန႔ကို လြမ္းေမာတမ္းတမိတာပါပဲ။ တစ္ေန႔ေန႔ေတာ့ အဲဒီလို အာဇာနည္ေန႔မ်ဳိးကို ျပန္ဆံုရဦးမယ္လို႔ ယံုၾကည္ဆဲပါ။