ဆောင်ပုဒ်တွေနဲ့ တို့တိုင်းပြည် ....

စိုက်ပျိုးပညာ ပြည်ရွာဖွံ့ဖြိုးတဲ့ ...

ဒီဆောင်ပုဒ်ကလေးနဲ့ပဲ စလိုက်ကြရအောင် .. 

ကျွန်တော် စိုက်ပျိုးရေးတက္ကသိုလ်က ဘွဲ့ရတစ်ယောက်ဆိုတော့ ဒီမြန်မာ့ဆောင်ပုဒ်က အသင့်တော်ဆုံးမို့လို့ပါ ...

ပြီးခဲ့တဲ့ စက်တင်ဘာလထဲမှာ သီရိလင်္ကာမှာရှိတဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ရုံးခွဲအစီအစဉ်နဲ့ မြန်မာပြည်က စိုက်ပျိုးရေးပညာရှင် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ချို့နဲ့ အတူတူရောက်ဖြစ်ပါတယ်။

လမ်းမှာသွားနေတုံး တစ်ညနေ ရောက်တဲ့ Hotel မှာ Internet ရတုံးရခိုက် Facebook ဝင်ကြည့်တော့ ဒီနှစ်တက္ကသိုလ်ဝင်တန်း အမှတ်တွေ တင်ထားတာတွေ့လိုက်ရတာပေါ့ ... 

ရန်ကုန်နည်းပညာတက္ကသိုလ် ဝင်ခွင့်က ယောက်ျားလေးဆို ၅ဝဝ တဲ့၊ ဆေးတက္ကသိုလ်ကတော့ ၄၉ဝ တဲ့၊ အဲဒီအောက်က Comment ထဲမှာ စိုက်တက္ကသိုလ်က ဆရာဦးမောင်မောင်မြင့်က Comment ပြန်ရေးထားတာ YAU (Yezin Agricultural University) က ၃၂ဝ တဲ့ဗျာ ... 

ဒီလိုတွေ့လိုက်ရလို့ ဒီစာရေးဖြစ်သွားတယ်ဆိုပါတော့။

ကျွန်တော်တို့ ၁၉၉၆/၉၇ လောက်ကဆို အင်ဂျင်နီယာအမှတ်နဲ့ ကပ်ရက်တွေက စိုက်တက္ကသိုလ်ကို ရောက်လာကြတာများပါတယ်။ အခုတော့ ...

ပြောရင်းဝမ်းနည်းလာတယ် ...

သီရိလင်္ကာမှာ စိုက်ပျိုးရေးနဲ့ပါတ်သက်တာတွေ သွားကြည့်ကြတာဆိုတော့ စိုက်ပျိုးရေး အကြောင်းတွေချည်းပြောကြတာပေါ့ဗျာ ...

ရောက်ရောက်ချင်းပဲ ကျွန်တော်တို့ မြန်မာတွေ လှေနံဓါးထစ်ပြီး မှတ်သားထားတွေကို ကိုယ့်ဖာသာကို ပြောင်းဖို့ကြိုးစားရတော့တာပါပဲ။

ပထမနေ့ ရောက်တာနဲ့ သွားကြတာက Ratnapura ဆိုတဲ့နေရာမှာ ရာဘာ၊ လက်ဖက်၊ ငြုပ်ကောင်း၊ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်တွေ ရောစိုက်ထားတဲ့ ကျောက်တောင်စောင်းက စိုက်ခင်းကိုပါ။ 

မနက်စောစော Hotel ကနေစထွက်တာနဲ့ နှစ်လမ်းသွား ကားလမ်းကျဉ်းလေးနဲ့ စတွေ့တာပေါ့။ အံမယ် လမ်းကသာကျဉ်းတာ ကားတွေကတော့ မပြတ်တမ်း ဥဒဟိုကို သွားနေကြတာဗျ ... 

ပြောရအုံးမယ် ရန်ကုန်၊ နေပြည်တော်လမ်းလို လမ်းကျယ်ကြီးမဟုတ်၊ လမ်းကျဉ်းတယ်ဆိုပေမယ့် လမ်းသားကတော့ ချောနေတာဘဲဗျို့ ... 

နေပြည်တော်လမ်းကတော့ တစ်နေ့ကား ဘယ်နှစ်စီးဖြတ်တယ်ဆိုတာရေတွက်လို့ရပေမယ့် ဒီမယ်တော့ မရေမတွက်နိုင်ဘူးခင်ဗျ ...

ဒါနဲ့ ကျုပ်တို့ရွှေမြန်မာမာတွေ ပထမဆုံး ကိုယ်မှတ်သားထားတဲ့ အဝေးပြေးလမ်းမဆိုတာကျယ်ရမယ်ဆိုတာကို အဝေးပြေးလမ်းမတိုင်းဟာ ကျယ်ဖို့မလို၊ ချောမွေ့ပြီး မြန်မြန်ဆန်ဆန် မောင်းနိုင်ဖို့ပဲလိုတယ်လို့ အယူအဆကိုပြောင်းလိုက်ရတော့တာပါပဲ ... (ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ သီရိလကာၤမှာ သွားခဲ့တဲ့ ခရီးစဉ်အတွင်း ကိုလံဘိုအနီးအနားကလွဲရင် တစ်နိုင်ငံလုံး တောင်ပေါ်၊မြေပြန့် အားလုံး ဒီလိုနှစ်လမ်းသွား ချောချောကလေးပဲမြင်ခဲ့တာဗျ)။ 

နောက်ပြီး အဝေးပြေးလမ်းပေါ်မှာလဲ ဘာဆောင်ပုဒ်မှ မတွေ့ရပဲ ကားမောင်းသူ၊ စက်တပ်ယဉ်မောင်းသူ၊ လမ်းအသုံးပြုသူ၊ စတဲ့ လူတွေရဲ့စိတ်နေစိတ်ထားနဲ့ ချောချောမွေ့မွေ့ အန္တရာယ် ကင်းကင်းမောင်းနေကြတာပါပဲ ....

ဒီလိုနဲ့ ၂ နာရီ ၃ နာရီလောက်မောင်းပြီးတော့ စောစောက ကျောက်တောင်တွေဆီရောက်သွားတာပေါ့။ အဲဒီက ရာဘာခြံရှင်နဲ့တွေ့ပြီး သူ့စိုက်ခင်းရှိရာ တောင်ပေါ်ကိုတက်ကြတာပေါ့။

သူ့စိုက်ခင်းကလည်း ကျောက်တောင်စောင်းမှာပါ။ ရာဘာပင်ကြားမှာ၊ စောစောကပြောတဲ့ လက်ဖက်၊ ငြုပ်ကောင်း၊ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်တွေ ရောစိုက်ထားတာပါ ... အားလုံးဖြစ်ထွန်းနေတာတွေ့ရတယ်ဗျ ... 

ဒီမှာလည်း ကျွန်တော်တို့ မြန်မာစိုက်ပျိုးရေးသမားတွေ ကျောက်သား ၃ဝ ရာခိုင်နှုန်းထက်ကျော်တဲ့မြေကို စိုက်ပျိုးရန်မသင့်လို့ လှေနံဓါးထစ် မှတ်ခဲ့တဲ့ အဆိုကို ရိုက်ချိုးလိုက်ရတော့တာပေါ့ ....

ဒီမှာ သူတို့တောင်သူတွေကို အင်တာဗျူးကြတာပေါ့ ... ကျောက်တောင်ပေါ်စိုက်တော့ ဘယ်လိုအချိုးနဲ့ မြေသြဇာဘယ်လိုသုံးသလဲပေါ့ ... 

သူတို့က မြန်မာပြည်မှာလို ရယ်ဒီမိတ် မြေသြဇာ မသုံးဘူးဗျ ... 

သူတို့နိုင်ငံမှာရှိတဲ့ စိုက်ပျိုးရေးပညာသင်တက္ကသိုလ်တွေက သုတေသနတွေလုပ်ပြီး ဒီမြေ၊ ဒီရာသီ၊ ဒီဒေသအတွက် ဒီဓါတ်မြေသြဇာ အချိုးသုံးပါဆိုပြီး တစ်ခါထဲ Guide Line ချပေးတာတဲ့၊ တောင်သူတွေက ကျွန်တော်တို့ အခေါ်  Farm Mix မြေသြဇာကို ကိုယ်တိုင်ရောပြီး သုံးရုံပါပဲတဲ့။

ဒီတော့ ကျွန်တော်တို့လည်း လူဦးရေ သန်း ၂ဝ ကျော်နေထိုင်တဲ့ သီရိလင်္ကာ ကျွန်းနိုင်ငံလေးမှာ စိုက်ပျိုးရေးပညာသင်ပေးတဲ့ တက္ကသိုလ် ဘယ်နှစ်ကျောင်းရှိသလဲမေးတော့တာပေါ့၊

ဒီတော့သူတို့ပြန်ဖြေတာက သီရိလင်္ကာမှာ စိုက်ပျိုးရေးပညာသင်ပေးတဲ့ တက္ကသိုလ်၊ ကောလိပ် ၆ ခုတောင်ရှိသတဲ့ .... 

ဟီးဟီး ... ဒီတစ်ခါတော့ လူဦးရေ သန်း ၆ဝ ကျော်နေပြီး စိုက်ပျိုးပညာ ပြည်ရွာဖွံ့ဖြိုးလို့ ကြွေးကျော်နေတဲ့ ကျုပ်တို့ ရွှေမြန်မာ တစ်ကျောင်းထဲသော စိုက်တက္ကသိုလ်ကျောင်းက ကျောင်းဆင်းတွေ ငိုချင်းချရုံသာရှိတော့တာပေါ့ ...

http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_agricultural_universities_and_colleges (ဒီ Link ထဲမှာ YAU စာရင်းမပါ ပါဘူးခင်ဗျာ)

တစ်ထပ်တိုက်အိမ်ပုလေးပါ ... အိမ်မှာ အင်တာနက် Broadband နဲ့ မီးနဲ့ရေနဲ့ တောသာဆိုတယ် ရန်ကုန်ရွှေမြို့တော်နဲ့ကွာပ ... 

အဲဒီမှာလည်းတစ်ခါ ဒီလိုအခြေခံအဆောက်အဦသာရှိရင် မြို့ပေါ်မနေပဲ အလုပ်လုပ်လို့ရတယ်လို့ စိတ်ကိုပြောင်းလိုက်ရပြန်တာပေါ့ ...

ဒီကနေ Nuwara Eliya ကိုဆက်ထွက်တော့ တွေ့တွေ့သမျှတောင်တွေက လက်ဖက်တွေချည်းစိုက်ထားတာတွေတယ်ဗျို့ .... 

မြန်မာအကျင့်အတိုင်း ကျုပ်တို့မြန်မာတွေကတာ့ တွေ့သမျှတောင်၊ လက်ဖက်ဆောင်လို့ ချက်ချင်းလက်တန်း ဆောင်ပုဒ်ကလေးပေးဖြစ်တယ်ဗျ (စိတ်ထဲကပြောတာပါ၊ အပြင်မှာတော့ ဘာဆောင်ပုဒ်မှ မရှိဘူးဗျ)။ ကျုပ်တို့ ချင်းပြည်နယ်ကို ဒီလိုဖြစ်ချင်လှသဗျာ ...

Nuwara Eliya မှာ တစ်ညအိပ်ပြီး၊ နောက်တစ်နေ့ကျတော့ အဲဒီမှာရှိတဲ့ မုန်လာဥနီစိုက်ခင်းကို သွားကြည့်ကြသဗျ ... 

ဒီကိုမရောက်ခင်ကတော့ ၄၊ ၅ လလောက် မိုးမရွာထားဘူးလို့ ပြောသံကြားထားတော့ တော်တော်ခြောက်သွေ့နေမယ်ထင်ထားတာ ... 

မြင်ရတာတော့ ကောင်းလိုက်တဲ့စိုက်ခင်းကြီးပဲဗျို့ ... စိုက်ခင်းပိုင်ရှင်တောင်သူကြီးနဲ့ စကားပြောတော့ သူက မြန်မာပြည်ကို နှစ်ခေါက်တောင်ရောက်ဖူးထားသတဲ့ ... 

သူကဒီစိုက်ခင်းကို စလုပ်တာ ၁၉၆၅ ကထဲကတဲ့ ... အခုတော့ Nuwara Eliya မှာ အကောင်းစားဟိုတယ်၊ စိုက်ပျိုးရေးဆေးဆိုင်နဲ့ ကုန်တင်ကား ၄ စီးလောက်ပိုင်သတဲ့ ... 

သူ့စိုက်ခင်းကို နွားချေးကားအစီး ၂ဝ ထည့်သတဲ့၊ ရေပိုက်တွေကို စိုက်ခင်းဘေးလူသွားလမ်းမှာ သေသေချာချာဆင်ထား၊ တစ်ပါတ်တစ်ခါပဲ ပိုက်ပျော့နဲ့ဆက်ပြီး ပိုက်ထိပ်မှာ ရေပန်းခေါင်းတပ်ပြီး ရေလောင်းသဗျ ... 

နွားချေးထည့်ထားလို့ မြေကြီးက ကျွန်တော်တို့ဆီက ရှမ်းပြည်မှာလို အကောင်းချည်းမဟုတ်ပေမယ့် အစိုဓါတ်ကို ကောင်းကောင်းကြီး ထိန်းထားနိုင်တယ်ခင်ဗျ ... 

ဒီတော့မှ ကျုပ်တို့ရွှေမြန်မာတွေလည်း မိုးမရွာလို့ မိုးမျှော်နေတဲ့ မြန်မာတောင်သူတွေကို သတိရကြတာ ...

တိုတိုပြောရရင်တော့ဗျာ ... လှပတဲ့ ကျွန်းနိုင်ငံ သီရိလင်္ကာကိုရောက်ခဲ့ကြတာပေါ့ ...

ဒီလိုနဲ့ သီရိလင်္ကာကနေ ပြန်လာကြတော့ သူ့နိုင်ငံ ဘယ်လောက်လှလှ၊ တစ်ခုခုလိုနေသလိုပဲဗျ ...

ပြန်ရောက်ရောက်ချင်းပဲတွေးမိတာက ... 

ကျေးရွာအရောက်၊ လမ်းတွေဖောက် ... 

ရိုးမတောင်တန်း၊ ရွှေဖြူလွှမ်းစေရမည် ... 

စတဲ့ အလုပ်မဖြစ်တဲ့ ဆောင်ပုဒ်တွေနဲ့ ကျွန်တော်တို့ ရွှေမြန်မာနိုင်ငံကြီး ကမှ ပြည့်ပြည့်စုံစုံနဲ့ ပိုလှသဗျလို့ တွေးမိတော့တယ် ....

ကျွန်တော်တို့ ဓါတ်ပုံတွေကိုတော့ ဒီ Link မှာ သွားကြည့်ပါတော့ ...

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=347198338703990&set=a.347198185370672.80560.100002414807029&type=1&theater

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=347215852035572&set=a.347215848702239.80572.100002414807029&type=1&theater

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=347331792023978&set=a.347331752023982.80596.100002414807029&type=1&theater

https://www.facebook.com/farmlink.myanmar?ref=ts&fref=ts

ကိုကိုမောင်

၃ဝ၊ ၉၊ ၂ဝ၁၂

၁၃း၃ဝ